Zamach na MoCarta, czyli jeżeli śpiewać, to nie indywidualnie

Informacje o: Zamach na MoCarta, czyli jeżeli śpiewać, to nie indywidualnie

Zamach na MoCarta, czyli jeżeli śpiewać, to nie indywidualnie

średnie oceny z 66 recenzji:

poziom artystyczny występu

nowości w programie

ogólna ocena

Opis

Kierownictwo muzyczne: Roman Hudaszek

Występują:
Zbigniew Zamachowski, Wojciech Malajkat, Grupa MoCarta w składzie: Filip Jaślar,
Michał Sikorski, Paweł Kowaluk, Bolek Błaszczyk oraz Roman Hudaszek

Zbigniew Zamachowski wykona wybrane piosenki ze swojego repertuaru, od nastrojowych po żartobliwe, autorstwa klasyków: Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego, Jonasza Kofty, Wojciecha Młynarskiego; jak również twórców młodszego pokolenia: Tomasza Jachimka, Piotra Bukartyka i swoje własne. Grupa MoCarta przedstawi skecze muzyczne. Co wyniknie ze spotkania wszechstronnie utalentowanego aktora i piosenkarza z kwartetem smyczkowym o ambicjach kabaretu muzycznego? A co w tym gronie robi Wojciech Malajkat? Przekonają się Państwo sami…

Czas trwania: 2 godziny 15 minut (1 przerwa)

Recenzja:

“Oglądając Zamach na MoCarta widz nie tylko się znakomicie bawi. Ma również powody do radości
i ulgi.
Skąd radość? Ano stąd, że dzięki temu spektaklowi można sobie przypomnieć, że istnieje coś takiego
jak inteligentny i profesjonalny kabaret.
Oczywiście. Zbigniew Zamachowski potrafi bardzo dobrze aktorsko śpiewać i nieźle sobie radzi
z graniem na przeróżnych instrumentach. Grupa MoCarta wykazuje się nie tylko umiejętnością wydobywania dźwięków ze skrzypiec, altówki i wiolonczeli, ale i zdolnościami aktorskimi.
Roman Hudaszek jest świetnym aranżerem, Krzysztof Jaślar – scenarzystą i reżyserem. Można się więc było spodziewać, że stworzą program na poziomie. Ale profesjonalizm nie zawsze oznacza klasę.
A w Zamachu na MoCarta – i stąd ulga – przez prawie dwie godziny nie pojawiają się rubaszne
(o ile nie wulgarne) skecze, którymi tak hojnie raczą nas ostatnimi laty nawet tak zwane pierwszoligowe kabarety. Nie ma tu niby-śmiesznych tekstów o politykach, świadczących jedynie o tym, że ich autorzy nie potrafią wyjść poza schemat i stereotyp. Nie ma dowcipów bez puent i mało melodyjnych piosenek bez treści.
Co zatem jest? Wyśpiewane przez Zamachowskiego Papkin Jacka Kleyffa, Za dzień mój ślub Bułata Okudżawy czy W małym miasteczku autorstwa aktora. Dowcipy Grupy MoCarta fantastycznie uzupełniające piosenki i samodzielne skecze muzyków. Trochę nostalgii, szczypta zadumy.
I – nieodzowna jednak w kabarecie – odrobina polityki i erotyki. Ale podana subtelnie, dzięki czemu właśnie śmieszy.
Trudno się oprzeć wrażeniu, że nad wszystkim unosi się duch Starszych Panów. Widać to w podtytule (jeżeli śpiewać to nie indywidualnie). Ale też w dialogach Zamachowskiego i Wojciecha Malajkata, który występuje tu jako próbujący okiełznać niesubordynowanych artystów dyrektora. Jeśli coś można byłoby usunąć, to tylko ich skecz Drzwi, czyli rzeźnia, który niepotrzebnie wyjmuje Malajkata z podstawowej roli.
Cóż, wygląda na to, że Zamach na MoCarta będzie hitem teatru Syrena. Z całą pewnością na taki status zasługuje.”

Katarzyna Czarnecka
Życie Warszawy